Czym jest Partnerstwo Publiczno – Prywatne?

Partnerstwo publiczno – prywatne, określane również często jako PPP, jest jedną z form w jakiej podmioty sektora publicznego (np.  jednostki samorządu terytorialnego) mogą realizować zadania publiczne, w szczególności te związane z koniecznością utworzenia nowej infrastruktury w postaci np. spalarni śmieci, basenów czy parkingów. PPP cechuje się przy tym szerokim zaangażowaniem partnera prywatnego w realizację konkretnego zadania publicznego, również finansowym, co pozwala na ograniczania zaangażowania środków własnych jednostek sektora publicznego.

Partnerstwo publiczno prywatne zostało uregulowane w ustawie z dnia 19 grudnia 2008 r. o partnerstwie publiczno-prywatnym, która to ustawa określa podstawowe cechy tej formy współpracy podmiotów publicznych i prywatnych i przewiduje odpowiednie procedury zawarcia umowy partnerstwa publiczno – prywatnego, które są zależne od ustalonych form współpracy, w szczególności w zakresie wynagrodzenia partnera prywatnego.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy „przez umowę o partnerstwie publiczno-prywatnym partner prywatny zobowiązuje się do realizacji przedsięwzięcia za wynagrodzeniem oraz poniesienia w całości albo w części wydatków na jego realizację lub poniesienia ich przez osobę trzecią, a podmiot publiczny zobowiązuje się do współdziałania w osiągnięciu celu przedsięwzięcia, w szczególności poprzez wniesienie wkładu własnego.”

W typowym modelu umowy ppp, wynagrodzeniem partnera prywatnego za poniesienie kosztu realizacji przedsięwzięcia będzie prawo do korzystania przez czas określony w umowie z określonej infrastruktury, która została stworzona w toku realizacji przedsięwzięcia, z prawem do pobierania opłat od użytkowników końcowych. Często spotykana jest również sytuacja, gdzie podmiot publiczny uiszcza na rzecz partnera prywatnego dodatkowe wynagrodzenie za utrzymanie i eksploatację infrastruktury stworzonej w toku przedsięwzięcia. Rozwiązanie to stosowane jest zwłaszcza wtedy, gdy dla opłacalności finansowej przedsięwzięcia nie są wystarczające opłaty wnoszone przez użytkowników końcowych.

Ustawa o partnerstwie publiczno – prywatnym dopuszcza dużą swobodę w kształtowaniu formy współpracy pomiędzy podmiotem publicznym i partnerem prywatnym. Możliwe jest w szczególności utworzenie spółki celowej z udziałem tych dwóch podmiotów, która ta spółka będzie realizowała cele określone w umowie ppp.

Decydując się na stosowanie przy realizacji zadań publicznych partnerstwa publiczno – prywatnego należy mieć jednak świadomość, iż nie jest to forma „darmowego” uzyskania przez podmioty publiczne środków na realizację określonej inwestycji. Głównym interesem partnera prywatnego w realizacji przedsięwzięcia jest bowiem uzyskanie określonego zysku, współmiernego do ponoszonego ryzyka. Dlatego też tworzona umowa powinna w sposób wyważony określać prawa, obowiązki i ryzyka każdej ze stron, tak aby zwiększyć szansę pomyślnej realizacji przedsięwzięcia.

Submit a Comment